مات و مبهوت مانده ام سردم و خاموش   حس می کنم عشق در من فراموش شده  تیشه در دست دارم  چه کسی می گوید تیشه به ریشه ی این حس بزنم  چه کسی می گوید چه کسی می خواهد؟ چه کسی هنوز خواب است بیدارش کنید پاسخ می خواهم پاسخ کوچکترین سوالم را .......

تازه این زخم دلم سکوت دردهای تو بود

تو بگو که غیر من کی عشقو از دلت ربود

خوب به حرفام گوش بده شاید که گریت بگیره

سرنوشت گند من اینه که بی تو بمیره

زندگی من شده مثل مثلث سه گوش

یه گوشش پر از غمه اون خنده های من خاموش

گوش دوم خاطره هرگز از یادم نمی ره

اون همه روزهای خوب هرگز از یادم نمی ره

گوش سوم پند تو حکایت قشنگ تو

گفتن قصه های لیلی ومجنونهای تو

می دونم با این حرفها حتی دلت تنگ نمی شه

گریه پیش کشت باشه بخند تو مثل همیشه

دیگه نمیشه اینجا تنهای تنها نشست    باقلم و یه دفتر به فکر فردا نشست

دیگه نمیشه عشقو به قلب دفتر بدم    به وازه ی بی کسی یه شکل بهتر بدم

دیگه نمیشه از عشق یه شعر تازه ترگفت   شبا تو کنج خونه بی خود و بی ثمر خفت

دیگه حتی یه لحظه موندن واسم عذابه   عشق تمنا شده مقصدشم سرابه

دیگه نمیشه با غم تواین شبا بجوشم   واسه یه عشقه بی مرز لباس غم بپوشم

دیگه تمومه امروز برای گریه کردن    میون این همه گرگ دنبال بره کردن

دیگه نمیشه دردو باشعر به دنیا بگم    غمو فراموش کنم به اهل فردا بگم

دیگه نمیشه هارو دیگه نمیشه حک کرد  به خلقت خداوند دیگه نمیشه شک کرد       شعراز محمد

کوله بارم خالیست       و دلم می خواهد      بار دیگربه خدا روی کنم

و از او باز بخواهم که مرا یار شود      و در کنار گل یخ خسته و افسرده شدم

یک طرف جاده پر پیچ و خزان    سوی دیگرگل یاس .......       آسمان آبی......

رودی از عشقه خدا              و بهاری که در آن کفتر زیبای دلم

از میان قفسی تنگ و کثیف 

                                       سوی دنیای سپیدی به خدا می نگرد.

یه مسافر یه غریبه
                            یه شبم بی پنجره
می روم با کوله بار سرگذشت و خاطره

خسته ام از خستگی ها 
                            خسته از این لحظه ها
می شمارم لحظه ها را بر نمی آرم صدا

قصه های من غمگین
                           اگه تلخه اگه شیرین
می روم تا واسه فردا بسازم دنیای رنگین

هر جا می رم همه می گن یه غریبه اومده
نمی بینم هم صدایی اینم از بخت بده

من پر امید اما دلم در التهابه
                        می رم که تا در غربتم نوری بتابه
ای زندگی بیزارم از بیهوده بودن
                        می رم که تا پیدا کنم فردای روشن

هر جا می رم همه می گن یه غریبه اومده
                       نمی بینم هم صدایی اینم از بخت بده

 مرتضی علی دخیله زندگی مو از تو می خوام

آقا جونم بی تعارف عاشقم مهر تو می خوام

خاک پات سرمه ی چشمام آقا جون حرفا مو گوش کن

تورو حق اسم زهرا آتیش دلم خاموش کن

دست به سینه پیش روتم دل و جون فدای نامت

آقا داغونم کمک کن قربون عشق و مرامت

آقا داغونم کمکم کن ...... 

سر عاقلت سلامت  ای تنت جنگله پاک

تن عاشقت پر شوق ای همه عشقه به خاک

من کویری شوره زارم   تو یه باغ اطلسی

من می پوسم توی ماتم    تو برو که می رسی

بیا بیا هم نفسم

                     ای بهترین یار و کسم

چشام هنوز منتظره به جون چشمتون قسم

قدم قدم سایه میشم

                     می رم به زیر پای تو

به آب و آتیش می زنم نفس نفس برای تو

ای بهترین هم نفسم شدی همه یارو کسم بیا که باز تازه بشم رها بشم از قفسم

بیا که عادتم شدی دوری تو طاقت ندارم  فقط با عطر تن تو چشمامو روی هم می زارم

از ته دل داد می زنم عاشق تو فقط منم  بیا که با تو زنده ام تازه می شه روح وتنم  

بیا مستی مکن  بنشین  نمی بینی دگر مارا 

بیا با استین بنداز اشک چشمهایم را 

تمامه قصه های من رنگ تورو گرفتن رنگ سیاهیه دل سنگ تورو گرفتن

عشق اگه دیوونه بشه سینه هارو داغون میکنه  عشق اگه دیوونه بشه خونه هارو

 ویرون می کنه    بون پیشم   آی تو نرو   تو نرو

خسته از سیاهیه شبم   بوسه گاهه خلوت و تبم